Masaż Sportowy

Masaż sportowy startowy (masaż przedwysiłkowy, masaż mobilizujący, masaż normalizujący, masaż przedstartowy, masaż zapobiegawczy): stosuje się bezpośrednio przed zawodami. Ten rodzaj masażu poprzedza rozgrzewkę i daje pozytywne wyniki tylko wtedy, gdy ćwiczenia fizyczne (rozgrzewka) wykonuje się od razu po masażu (najpóźniej 3-4 min.). Czas trwania masażu uzależniony jest od ilości części ciała objętych masażem, a czas masowania jednej części ciała nie powinien przekraczać 10 min. Masażysta winien uwzględniać charakter wysiłku, zaangażowanie poszczególnych partii mięśniowych podczas startu, stan emocjonalny zawodnika oraz warunki atmosferyczne podczas zawodów. Masaż startowy sprzyja szybkiemu i głębokiemu rozgrzaniu mięśni i aparatu więzadłowo-stawowego. Dzięki temu więzadła zachowują elastyczność, a mięśnie podwyższają zdolność skurczową, tym samym stają się bardziej odporne na urazy. Szczególną uwagę należy zwrócić na rozmasowanie miejsc przyczepów ścięgien do mięsni. Masaż startowy najlepiej jest wykonywać w ciepłym pomieszczeniu, odizolowanym od bodźców zewnętrznych, aczkolwiek może być również wykonywany na wolnej przestrzeni, raczej w warunkach zacienienia i bez wiatru. Ze względu na specyfikę pracy, której ma być poddany sportowiec, wykonywany masaż przedwysiłkowy może być powolny i dłuższy – dotyczy wysiłków długotrwałych lub szybki i energiczny – poprzedza wysiłki krótkotrwałe (sprinty, skoki w dal i wzwyż, rzut młotem, kulą, oszczepem, podnoszenie ciężarów itp.). Z reguły podczas wykonywania masażu startowego używa się głównie głaskania, rozcierania (masaż stawów) i ugniatania. Podstawową zasadą, która powinna obowiązywać w masażu startowym, jest zasada oszczędzania tych grup mięśniowych, które w czasie zawodów wezmą na siebie główny ciężar walki sportowej. Z tego tytułu części ciała, które będą brały największy udział w zawodach, masuje się oszczędnie (krótko), ale bardzo dokładnie, zwracając szczególną uwagę na elementy miękkie okołostawowe. Więcej czasu należy poświęcić na opracowanie (głównie ugniatanie przeplatane głaskaniem) kilku większych grup mięśniowych biorących mniejszy udział w konkurencji sportowej. U sportowców, u których występuje apatia przedstartowa, stosuje się masaż pobudzający (tonizujący) w celu mobilizacji do wysiłku. Masowaniem (rozcieranie, ugniatanie, oklepywanie) obejmuje się dolną część grzbietu oraz klatkę piersiową i przestrzenie międzyżebrowe, a poszczególne techniki winny być wykonywane głęboko i energicznie, ale nie sprawiać zawodnikowi bólu. Dobre efekty pobudzające zawodnika daje naprzemienne stosowanie ugniatania i oklepywania. Wymienione powyżej techniki poprzez działanie na duże pola receptorowe wpływają na centralny układ nerwowy, zwiększając jego pobudliwość. U sportowców, u których występuje nadmierne pobudzenie (gorączka przedstartowa), stosuje się masaż spokojny (sedatywny). Masuje się kark i obręcz barkową, korzystając z głaskania, słabego powierzchownego ugniatania i słabej wibracji. Gdy zawody sportowe są rozgrywane przy niesprzyjających warunkach atmosferycznych (chłód, deszcz), w celu głębokiego rozgrzania mięśni i aparatu więzadłowego stosuje się masaż rozgrzewający, wykonywany szybko i energicznie, z zastosowaniem maści, żeli lub kremów rozgrzewających.